Pozycje i polecenia wydawane kajirae

 Kroniki Gor zawierają w sobie wiele  konkretnych inspiracji, które można przenieść bezpośrednio do „szkolenia” niewolnicy czy uległej. Jedną z takich inspiracji są pozycje i polecenia goreańskie. Warto podkreślić, że nie wszyscy Goreanie używają tych poleceń. Samo używanie tych poleceń czy elementów dyscypliny nie decyduje też, że relacja jest goreańska czy nie (bo to zależy od filozofii i zasad). A jednak… nie znam kajiry, która nie znałaby nadu ;-). Sama również przyjmuje często tę pozycję, a również i niektóre inne polecenia tu opisane nie są mi obce. Postanowiłam więc przetłumaczyć prawie cały (drobne pominięcia) artykuł z Luther Scroll (swoją drogą bardzo polecam tę stronę, jeśli chodzi o opis świata Gor) dotyczący poleceń stosowanych wobec niewolnic na Gor. Dla inspiracji dla wszystkich, szczególnie dla tych, którzy nie znają za dobrze angielskiego :).

Link: http://goreducation.atspace.com/id25.htm

Autor tekstu: Master Luther

 

Pozycje i polecenia wydawane kajirae

(#9, wersja 5.0)

Od dobrze wyszkolonej kajiry oczekuje się znajomości wielu pozycji niewolniczych i umiejętności reagowania na szereg typowych poleceń. W Internecie krążą błędne informacje na temat pozycji i poleceń goreańskich przedstawionych w książkach. Pozycje takie jak "kar-ta" i "sula-ki" nigdy nie zostały wyraźnie wymienione w książkach. Ich nazwy zostały stworzone przez innych, aby opisać pewne rzeczy wspomniane w Kronikach Gor, ale nigdy formalnie nie zostały nazwane. Inne takie pozycje zostały po prostu wymyślone i nie ma o nich wzmianek w książkach. W tej pracy przedstawimy kilka pozycji, które występują w Kronikach, oraz opiszemy niektóre nienazwane pozycje i ich zastosowania. Inne pozycje i polecenia także istnieją. Poniższa lista nie jest więc wyczerpująca.

Klęczenie: Podstawową pozycją dla wszystkich niewolników jest klęczenie. Goreańskie słowo oznaczające klęczenie być może brzmi "nadu", ale to tylko spekulacje. W książkach "nadu" jest używane tylko jako specyficzne polecenie, o którym będzie mowa w dalszej części tego tekstu. Wszystkie kobiety, wolne i niewolnice, siedzą przyjmując pozycję klęczącą. Kobiety, które ośmielają się siedzieć ze skrzyżowanymi nogami, tak jak mężczyźni, są postrzegane jako zuchwałe i obraźliwe. Niewolnicom nie wolno siadać na krzesłach, a nawet mogą zostać wychłostane lub zabite za to, że ośmielą się z nich skorzystać. Kajirae muszą zazwyczaj klękać, kiedy wchodzą do domu swojego właściciela, jeśli ten znajduje się w pobliżu, lub w obecności jakiejkolwiek innej wolnej osoby. Klęczenie jest pozycją, którą należy przyjąć z gracją. Kajira powinna potrafić również podnieść się z pozycji klęczącej z pięknem i gracją. Klęczenie jest postrzegane jako oznaka szacunku, wyraża uległość niewolnicy. Od wszystkich kobiet, wolnych i niewolnic, oczekuje się, że w pozycji klęczącej będą się dobrze prezentować. Ich plecy powinny być proste, podbródek wysoko, a one same powinny być odpowiednio wyprostowane. W takiej pozycji kobiety nie powinny się garbić.

Kiedy dziewczyna klęczy, zwyczajowo pozostaje w odległości kilku stóp od swojego łaściciela. Ta odległość symbolizuje, wraz z różnicą wysokości między stojącym właścicielem a klęczącą kajirą, niższość statusu niewolnicy. Stawia niewolnicę w pozycji, w której można ją też łatwo zobaczyć. Ponadto zapewnia wystarczającą przestrzeń między niewolnicą a Panem, tak że jeśli Pan zapragnie użyć kajiry, będzie to wymagało podjęcia decyzji o pokonaniu tego dystansu w kierunku dziewczyny. Jeśli dziewczyna celowo klękałaby bardzo blisko swojego Pana, byłoby to oznaką jej pragnienia bycia użytą, w nadziei, że jej Pan spełni te pragnienia.

Pozycja kolan kobiety podczas klęczenia jest bardzo ważna. Wolne kobiety zawsze trzymają kolana mocno zaciśnięte, zachowując w ten sposób skromność. Podobnie postępują niewolnicy domowi (oraz„tower slave”). Niewolnicy domowi spełniają zazwyczaj obowiązki domowe, ale czasami mogą też służyć do sprawiania przyjemności Panu. W takich sytuacjach mogą klęczeć z rozchylonymi kolanami, jeśli otrzymają takie polecenie. Niewolnicy przyjemności na ogół zawsze mają szeroko otwarte kolana, gdy klęczą. Są one pozbawione skromności i otwarte dla wszystkich. (…)

Ważne jest również ułożenie rąk podczas klęczenia. Wolne kobiety opierają ręce na udach, dłońmi skierowanymi do dołu. Niewolnicy domowi trzymają ręce przed sobą, zazwyczaj skrzyżowane, jeśli nie są zajęci czymś innym. Niewolnice przyjemności opierają ręce na udach, dłonie mają skierowane do góry lub w dół, choć w niektórych miastach trzymają ręce skrzyżowane z tyłu. Dłonie, skierowane ku górze, sygnalizują potrzeby, bezradność i chęć zadowolenia. Jest to cichy sygnał, że dziewczyna pragnie swojego Pana.

"Pozycja" to powszechna komenda, która jest wydawana, gdy oczekuje się, że kajira przyjmie pozycję klęczącą, typową dla danej niewolnicy. W ten sposób niewolnice domowe przyjmują specyficzną pozycję, która różni się od pozycji przyjmowanej przez niewolnicę przyjemności. Czasami Pan może zażyczyć sobie, by jego kajira przyjęła inną pozycję, i wtedy wyraźnie powie jej, jaką pozycję ma przyjąć. W takiej sytuacji niewolnica domowa może otrzymać polecenie uklęknięcia w pozycji niewolnicy przyjemności. Pozycja może być również nakazana jako część dyscypliny dziewczyny. Jeśli tak jest, dziewczyna musi przyjąć ją perfekcyjnie. Jeśli pozycja nie została nakazana w ramach dyscypliny, kajira ma o wiele więcej swobody. Dozwolone są pewne ruchy jej ciała, np. lekkie uniesienie się na piętach, odwrócenie głowy itp.

Najczęściej w tych pozycjach kajira trzyma głowę uniesioną do góry. Zależy to w dużym stopniu od konkretnej dyscypliny, jakiej poddawana jest kajira, oraz od preferencji jej Pana. Trzymanie głowy w górze eliminuje potrzebę wydawania rozkazu jej podniesienia. Pokazuje to również piękno twarzy niewolnicy. Ponadto niewolnica widzi, kto znajduje się w pokoju, i może lepiej ocenić nastroje, potrzeby i pragnienia swojego Pana lub innej wolnej osoby w pokoju. Może być bardziej miła, jeśli jest w pełni świadoma swojego otoczenia. Kajira nie może „wyjść” z żadnej z tych pozycji, dopóki nie otrzyma na to wyraźnego pozwolenia.

Nadu, Sula, Bara, Lesha

Te cztery terminy są rzadko używane w książkach. Są to słowa goreańskie, ale ich znaczenie nigdy nie zostało jasno określone. Używa się ich w kontekście poleceń dla kajiry. Kiedy pada polecenie, dziewczyna ma przyjąć określoną pozycję. Nie jest jasne, czy słowa te odnoszą się wyłącznie do tych konkretnych pozycji, czy też mogą mieć szersze znaczenie. W tym momencie są to tylko spekulacje.

"Nadu" może być ogólnym goreańskim słowem oznaczającym "uklęknąć". Ale za każdym razem, gdy w książkach dziewczyna otrzymuje polecenie "nadu", przyjmuje pozycję niewolnicy przyjemności. Niewolnica klęczy na piętach, opierając dłonie na udach. Zachowuje doskonałą postawę z wyprostowanymi plecami, podniesioną głową i piersiami wypiętymi do przodu. Jej kolana są szeroko rozstawione. Tak więc słowo "nadu" może odnosić się tylko do pozycji niewolnicy przyjemności, choć jego źródłosłów może pochodzić od goreańskiego słowa oznaczającego "klęczeć". Gdyby niewolnica domowa otrzymałaby polecenie "nadu" i przyjęła pozycję z zamkniętymi kolanami, wtedy łatwo byłoby zauważyć, że "nadu" oznacza po prostu "klęczeć", ale bez takiego odniesienia możemy jedynie spekulować. Na wielu stronach internetowych można znaleźć informację, że "nadu" oznacza "klęczeć", ale niekoniecznie jest to zgodne z prawdą. Książki nie są jasne w tej kwestii.

"Sula" to kolejne niezdefiniowane goreańskie słowo, które może oznaczać "plecy" lub "leżenie". W książkach było ono zawsze używane jako komenda dla kajiry. Kajira kładzie się na plecach z rękami po bokach, dłońmi do góry. Jej nogi są szeroko rozstawione. W tej pozycji kajira jest gotowa dla przyjemności swojego Pana.

"Bara" to kolejne niezdefiniowane goreańskie słowo, które może oznaczać "brzuch". W księgach było ono zawsze używane jako polecenie dla kajiry. Kajira kładzie się na brzuchu, z głową skierowaną w lewo, z nadgarstkami skrzyżowanymi z tyłu i skrzyżowanymi kostkami. W ten sposób kajira była gotowa do związania przez swojego Pana. Ta pozycja jest również znana jako "standardowa pozycja wiązania". "Bara" nie powinna być mylona z poleceniem "brzuch" („belly”), które ma inne znaczenie, co zostanie omówione w dalszej części tego tekstu.

(…)

"Lesha" to kolejne niezdefiniowane goreańskie słowo, które może oznaczać "smycz". W książkach słowo to jest zawsze używane jako komenda dla kajiry. Dziewczyna, której się w ten sposób rozkazuje, może stać lub klęczeć. Następnie unosi podbródek, obracając głowę w lewo. Umieszcza również nadgarstki za sobą, tak jakby były skute kajdanami. W ten sposób właściciel może zapiąć dziewczynę na smycz.

(…)

"Pozycja  do prowadzenia" („leading position”) to polecenie, w którym dziewczyna pochyla głowę w dół do wysokości talii swojego Pana. Pan wsuwa lewą rękę w jej włosy, a prawą ma wolną, by w razie potrzeby chwycić miecz. Następnie mistrz idzie, prowadząc za sobą swoją kajirę. Zwykle robi się to tylko na krótkich dystansach. Można to również robić w zatłoczonych miejscach, jeśli Mistrz nie ma smyczy.

"Podążaj za mną " („heel” - dosłownie pięta, być może nawiązanie do idiomu "deptać komuś po piętach") to polecenie dla dziewczyny, aby stanęła za swoim Panem, zwykle po to, aby za nim podążać. Kajira zajmuje miejsce po lewej stronie, jeśli Pan jest praworęczny. Chodzenie po prawej stronie byłoby postrzegane jako znak niechęci. Jeśli za Mistrzem idzie kilka dziewcząt, najbardziej faworyzowana jest ta, która znajduje się najbliżej Mistrza.

"Bransoletki" ("Bracelets") to komenda wydawana zazwyczaj wtedy, gdy Mistrz chce założyć dziewczynie kajdany. Może też być wydana jako polecenie, aby dziewczyna przyjęła taką pozycję. W tej pozycji niewolnica stoi przed swoim Panem, z biodrami lekko skręconymi na bok, z wyprostowanymi plecami i ramionami. Nadgarstki krzyżuje za plecami, a głowę odwraca w lewą stronę.

Często spotykaną pozycją jest ustawienie dziewczyny na rękach i kolanach. Dzięki temu Pan może łatwo przyczepić łańcuch do obroży dziewczyny.

Pozycja "wysoka uprząż" ("High-harness position") to kolejna pozycja, którą stosuje się, gdy chce się uwiązać dziewczynę na smycz. Dziewczyna stoi prosto, głowę ma odchyloną daleko do tyłu, dzięki czemu do jej obroży można przypiąć smycz. Można ją też stosować po prostu jako pozycję, którą dziewczyna przyjmuje w celach dyscyplinarnych lub szkoleniowych.

(…)

Okaż szacunek

„Okaż szacunek” ("Obeisance") to polecenie, które zasadniczo jest gestem lub ruchem ciała, który pokazuje szacunek. Istnieje wiele sposobów, na jakie kajira może odpowiedzieć na to polecenie. Trzy popularne formy zostały wymienione w książce Mercenaries of Gor #21. Należy jednak pamiętać, że te formy nie są konkretnymi pozycjami. To tylko kilka przykładów na to, jak można okazać szacunek. Istnieje wiele innych. Jeśli otrzymasz takie polecenie, wystarczy którakolwiek z tych form, chyba że twój Mistrz wcześniej powiedział ci, że wymaga konkretnej formy, gdy wydaje takie polecenie.

Pierwsza z wymienionych form jaka jest wymieniana (…) to powszechna pozycja uległości niewolnicy. Zasadniczo jest to pozycja Nadu, w której kajira również obniża głowę w geście szacunku.

Druga wymieniona forma jest podobna do tej, która jest znana w Internecie jako "kar-ta". Jednak termin "kar-ta" nie jest nigdy używany w książkach. Jest to wyłącznie twór internetowy. Nie jest to obowiązujący termin goreański i nie należy go używać. Druga forma również różni się pod kilkoma względami od pozycji "kar-ta". W drugiej formie zaczynasz w pozycji klęczącej. Następnie opuszczasz głowę na podłogę i kładziesz dłonie na podłodze. Następnie podnosisz nieco głowę i ruszasz do przodu, utrzymując pozycję. Na koniec liżesz i całujesz stopy swojego Pana, robiąc to delikatnie, długo i z miłością.

Trzecią formą jest "brzuch" („belly”). Istnieją różne formy tego polecenia. Jedna prosta odmiana polega na leżeniu na brzuchu i powolnym przesuwaniu się do przodu. Kiedy dotrzesz do stóp swojego Pana, liż je i całuj, tak jak w drugiej formie. "Leżenie na brzuchu" może być wydane jako konkretna komenda. W niektórych przypadkach oznacza to, że kajira ma po prostu położyć się na brzuchu. W innych odnosi się to do formy pokłonu. (…)

We wszystkich tych formach nie wolno podnosić się na nogi, dopóki nie otrzyma się na to wyraźnego pozwolenia od Mistrza.

Cytat z książek dość dobrze wyjaśnia znaczenie tego polecenia. "Przyjemnie jest, gdy kobieta okazuje nam w ten sposób szacunek. Jest to również właściwe. W taki sposób, w takich symbolach, można w konwencjonalny i cywilizowany sposób wyrazić i uznać porządek natury i jej głębokie prawdy." (Vagabonds of Gor, s.205)

 

Polecenia dyscyplinujące

Mistrzowie mogą wydawać pewne komendy, które czasami mają charakter dyscyplinujący. Polecenia te mogą być wydawane także w innych celach.

"Knebel" ("Gag law") to dyscyplina, w której dziewczynie zabrania się mówienia, z wyjątkiem jęków i szeptów. Chociaż nie nosi knebla, musi zachowywać się tak, jakby go nosiła.

"Wiązanie z woli mistrza", znane też jako "więzy woli", oznacza, że kajira musi zachowywać się tak, jakby była przykuta łańcuchami, bransoletami lub w inny sposób, chociaż w rzeczywistości żaden z tych przedmiotów jej nie wiąże. Może trzymać ręce skrzyżowane za sobą, i nie może ich puścić bez pozwolenia. Jej kostki mogą być podobnie skrzyżowane i oczekuje się, że tak pozostanie. Niektórzy mężczyźni zostawiają dziewczynę, nie przywiązując jej wcale. Oczekuje się, że kajira w żadnym wypadku nie oddali się, dopóki jej Pan nie wróci. Prawie każda pozycja jest stosowana, zależnie od życzeń Pana.

"Dyscyplina zwierzęcia”  (…) w której kajira udaje zwierzę pod każdym względem. Mowa jest zabroniona, z wyjątkiem pewnych zwierzęcych odgłosów. Zabrania się jej przyjmowania ludzkiej postawy i musi chodzić na czworakach. Jedzenie będzie jej rzucane lub wkładane do misek, a ona musi jeść bez użycia rąk. Można ją nawet uczyć sztuczek domowych. Jeśli jest wykorzystywana seksualnie, będzie wykorzystywana jak zwierzę. Ta dyscyplina może być stosowana jako kara lub do szkolenia nowej kajiry. Uczy ją, że jest na poziomie zwierzęcia. Jest ona często stosowana wobec schwytanych Ubara.

Istnieje również wiele popularnych pozycji chłosty. We wszystkich formach kajira jest rozbierana tak, aby nie zniszczyć swojego ubrania. Jedną ze standardowych form jest założenie na nadgarski dziewczyny bransolet, a następnie uniesienie jej rąk nad głowę. Bransolety są zwykle przywiązywane do belki na suficie. Łańcuchy są następnie podnoszone, aż pięty dziewczyny znajdą się około ćwierć cala od ziemi. W wielu pozycjach do chłosty włosy dziewczyny są również odsuwane na bok, aby nie zostały zniszczone przez bat.

Inne polecenia

Kajirae są często nagradzane słodkościami, jeśli są przyjemne. Jeśli Mistrz da jej ciastko, może nakazać, by "jadła je bardzo powoli, tak by starczyło na długo". Oznacza to, że kajira musi jeść ciastko niezwykle powoli, ledwie go dotykając. Przede wszystkim ma używać języka, a tylko od czasu do czasu skubać. Ma to na celu zdyscyplinowanie jej, jest dobrym ćwiczeniem dla języka i zwiększa jej seksualną wrażliwość. Pan może też poprosić kajirę, aby w ten sam sposób jadła inne produkty.

Kiedy Pan chce, aby jego niewolnica sprawiała mu przyjemność w jego domu, mówi niewolnicy, aby "zapaliła lampę miłości". Kajira zapala lampę i umieszcza ją w oknie, aby nikt im nie przeszkadzał.

"Usta niewolnicy" ("Slave lips" ) to polecenie dla kajiry, aby zacisnęła wargi, jakby była gotowa kogoś pocałować. Nie może złamać tej komendy, dopóki nie zostanie pocałowana przez swojego Pana.

"Mów jak niewolnica" ("Speak as a slave") - to polecenie, aby kajira mówiła w trzeciej osobie liczby pojedynczej. Niektórzy niesłusznie uważają, że wszystkie niewolnice muszą mówić w trzeciej osobie. Książki zawierają jednak wiele przykładów, w których niewolnicy zwykle mówią w pierwszej osobie. Zdarza się oczywiście, że niewolnicy mówią w trzeciej osobie, ale nie jest to absolutna konieczność. Wszystko zależy od mistrza i treningu każdej z kajirae. Nie jest to nic złego, gdy niewolnica używa pierwszej osoby liczy pojedynczej, chyba że ma wyraźne polecenie mówienia w trzeciej osobie.

"Okaż bunt" ("Show rebellion") to okrutne polecenie, w którym dozwolony jest bunt pozorowany. "Klęknij" to polecenie, które zwykle nakazuje kajirze zaprzestać udawanego buntu. Kiedy dziewczynie pozwolono na bunt, bardzo przyjemnie jest przywrócić ją pod absolutną kontrolę.

"Sandały" to polecenie, aby kajira nałożyła sandały swojemu Panu. Dziewczyna dostaje sandały i całuje je. Następnie wkłada sandały na jego stopy, ciasno je zawiązując i całuje każdy węzeł, gdy je zawiązuje. Po zawiązaniu obu sandałów kładzie głowę na jego stopach w pełnym wdzięku geście poddania.