Filozofia goreańskiej służby: między fikcją literacką i realnym życiem
Służba w kontekście filozofii goreańskiej, to nie jest wyłącznie zewnętrzny zestaw obowiązków czy ostentacyjne, niemalże teatralne klękanie na zawołanie. Moim zdaniem, to przede wszystkim bardzo specyficzny stan umysłu – głęboko osobista, w pełni świadoma, wewnętrzna decyzja o oddaniu siebie, swojego czasu, życia, poświęcenia, pracy i szeroko pojętego wysiłku pod jurysdykcję Pana. Niewolnictwo (oczywiście cały czas mówię o konsensualnym niewolnictwie Gorean), nie jest według mnie – w myśl filozofii goreańskiej – pustym rytuałem, grą, udawaniem, czy wywołującą przyjemne doznania między nogami fantazją. Nie. Holistycznie rozpatrywana filozofia Gorean – w odróżnieniu od ujęć atomistycznych – każe traktować goreańskie niewolnictwo jako jeden z wariantów duchowej tożsamości jednostki. W tym ujęciu służba jest osobistym językiem miłości, wyrazem oddania i świadectwem głębokiej samoświadomości. Bo dobrowolnie i w pełni świadomie wybrana droga służby – dobrowolny i w pełni świadomy wybór gorea...